ai vìst su ‘nde ‘l spiàz
na bandéra lì al vènt
ligada da ‘n spac’
presón del sò èser
sbregàda dal ghìrlo
che ‘l sófia ferùscol
desfàrghe qoéi grópi
e lašàrla sgolàr
ma ‘ntant che la sera
menèstra marènda
valgùn se la spónge
par darghe ‘n repèz
el tàia via sbrèghi
‘l cosìše qoei busi
pezòte de scàmpoi
la par ‘n arlechìn
e ‘l sol ‘l la salùda
co ‘n ràgio bèl tebi
ma ‘l se stormenìs
vedendo ‘l sò ciànt
l’èi növa, l’èi lustra
stirada e netàda
no ‘l par nanca éla,
vestida da festa
ma rèsta de aéri
quel spac’ che no ‘l mòla
tegnèndoghe struche
le sgrinfie sul còl
sia mai che qoel vènt
delìbria i sò sogni
sia mai che valgùni
respìria de sò
Giuliano
Questo/a opera è pubblicato sotto una Licenza Creative Commons
