This page was exported from nalènt... [ http://www.diaolin.com/wordpress ]
Export date: Sun Apr 14 0:56:12 2024 / +0000 GMT

l'anima de la nogara



na scala

lì, sul dòs

postàda ala nogara

con vintitrèi scalini

de peràr

e i rami

'n tèra, sechi

'nde l'ultim sguardo al ciel

a svoltolon sul prà

i slàima sò pasion

scalini slisi, torci

che ràmpego pu 'mprèsa

par desmisiàr la val 'nden brèghel

fòrt come 'n tòn

co i braci sora 'l vènt

scorla 'l pensier

postà su 'n cima l'arbol

e crìdo fòrt, pu fòrt che pödo

e tut entorn che tase

anca l'Avìs, el ronca pian

lontan 'n arnài

che 'l sgola a tonde

cercar en anima e sgrifàrghe 'l cör

gnanca 'n susùr

gnanca 'n respiro gréo

me 'l ciàmo a urli

che 'l vègnïa arènt

portar sui cròzi 'l mè pèt sgaùs

ma 'l gira l'òcio e

pò 'l se slontàna

sempro pu 'n su

su 'n vèrs le cime

'l ghe n'à 'n festìdi dei mè strangoši

l'à 'n ment el viver

vesìn al sol

e la nogara

la scorla 'n mìgol

me par sia 'n sgrìsol cigà a qoel angiol

vèi töime sùbit

pòrteme 'n ciel

valgùn no 'ntènde

sòna 'l segón

Giuliano

E' l'anima di un noce che inconsciamente lancia un ultimo grido vedendo che gli hanno spezzato le braccia, un grido d'aiuto ad un falco che vola libero, indifferente anche lui.

Powered by [ Universal Post Manager ] plugin. MS Word saving format developed by gVectors Team www.gVectors.com