vèn su na guèra…
vèn su na guèra da i cöri tèndri
ligàdi a ‘l giö da còrde strente
la missìa ‘l bèl de na ridèsta
a ‘n pugn de làgreme ónte de mel
la se fa strada dent a i penséri
i me smolìna ‘l cervèl sgaùss
svõidà da i crùzzi, molgiù madùr
saór conostro perdù ‘n la nòt
ciucià da ‘n bào sènza susùri
vèn su la guèra, la cópa arlévi
la lassa ‘l sànch rogiàr ‘mprendù
i tèn el cònt co ‘l làpis monco
su ‘n te na carta dent a ‘l tacuìn
i cònta i soldi par copàr gènt
Giuliano